Een bijzondere weg naar een bijzondere machine
Bogdan is hartchirurg in een ziekenhuis in Kiev en werkt daarnaast als professor voor artsen in opleiding. Van de ene op andere dag staat hij plotseling aan de frontlinie om zijn land te verdedigen. Een verhaal over moed, doorzettingsvermogen en volharding om goed te blijven doen wanneer de wereld om je heen wankelt.
Dreiging in Kiev en een groot verlies
Het is februari 2022 in Oekraïne. Bogdan werkt als hartchirurg in een gerenommeerd ziekenhuis in Kiev wanneer de Russen angstvallig dichtbij komen. Zo dichtbij, dat er maar één optie is: het werk in het ziekenhuis neerleggen en aan de frontlinie van Boetsja met een geweer in de hand vechten voor de vrijheid in zijn land. Gelukkig lukt het de Russen niet om voet aan de grond te krijgen in Kiev. Het gevaar lijkt daar geweken. Dan wordt hij opgeschrikt door een andere ingrijpende gebeurtenis: zijn vader, ook arts, blijkt ernstig ziek te zijn. Na een kort ziekbed sterft zijn vader.
Een onverwachtse wending
Na de begrafenis gaat Bogdan naar het kinderziekenhuis in Mukachevo in West-Oekraïne, waar zijn vader werkte. Zijn vader was de enige hartlong-chirurg in het ziekenhuis. Hoe gaan ze invulling geven aan de lege plek die hij heeft achtergelaten? Dan krijgt het gesprek een verrassende wending. Wil Bogdan zelf de functie van zijn vader innemen? Niet lang daarna verhuist hij met zijn gezin naar het westen om in de plaats van zijn vader aan het werk te gaan. Het ziekenhuis is minder ontwikkeld dan het ziekenhuis in Kiev. Bogdan is gespecialiseerd in het uitvoeren van operaties bij kinderen met een aangeboren hartafwijking. Hij vindt het zonde om zijn kennis en expertise hierin niet te benutten. Daarbij is het voor veel kinderen vanwege de oorlog te risicovol om de reis naar Kiev te maken. Operaties worden uitgesteld of gebeuren helemaal niet. Het ziekenhuis in Mukachevo is juist gelokaliseerd in de veiligste regio in Oekraïne. Bogdan ziet mogelijkheden. ‘Als de kinderen niet naar het ziekenhuis kunnen komen, wil ik het ziekenhuis naar de kinderen toebrengen,’ vertelt hij gepassioneerd. Hij ontwikkelt de visie om gecompliceerde operaties te gaan uitvoeren in het kleinere ziekenhuis in Mukachevo. Maar daar heeft hij wel een hart- longmachine voor nodig.
Een zoektocht naar een speld in een hooiberg
Bogdan doet een oproep in zijn internationale netwerk voor de hart-longmachine, maar niemand kan hem helpen aan deze specifieke machine. Opnieuw legt Bogdan de vraag neer bij Stichting Barnabas. Matthijs begint met bellen. Veel sporen lopen dood, totdat hij iemand aan de telefoon heeft die handelt in tweedehands ziekenhuisapparatuur. Zij weet welke leverancier deze machine levert aan de ziekenhuizen. De leverancier weet vervolgens te vertellen dat de meeste machines vervangen zijn. Er is één ziekenhuis in Nederland waar de machine nog draait en binnenkort vervangen wordt. Matthijs neemt direct contact op met het betreffende ziekenhuis. Na een lang traject van wachten, bidden en overleg binnen het ziekenhuis, krijgt Barnabas uiteindelijk groen licht. De machine wordt gratis geschonken en mag mee naar Oekraïne! Wanneer Bogdan hoort dat de machine beschikbaar komt, is hij ontzettend blij. ‘Het is absoluut een wonder dat deze machine aan ons is geschonken,’ blikt hij terug op deze periode.
In april 2025 is de hart-longmachine naar Mukachevo gebracht door Bert, de vader van Matthijs, die jarenlang heeft samengewerkt met Dr. Serdenko, de vader van Bogdan.
Operatie in de startblokken
Inmiddels staat de machine in het kinderziekenhuis in Oekraïne. Om operaties uit te voeren is een groot medisch team nodig. Bogdan is al een tijd bezig om jonge artsen hiervoor op te leiden. Ze moeten ervaring opdoen in andere ziekenhuizen, wat bemoeilijkt wordt vanwege de oorlog. Door de personeelstekorten die zijn ontstaan door de oorlog, is het lastiger om tijd vrij te maken voor deze trainingen. Er zijn wat technische problemen met de koeler die naast de hart-longmachine gebruikt wordt. Daar moet een gecertificeerde monteur naar kijken, die ook schaars zijn vanwege de oorlog. Ondanks alle obstakels zijn ze er bijna klaar voor. Er staan momenteel al kinderen op de wachtlijst voor deze operatie. ‘Het is een kwestie van tijd en geduld,’ vertelt Bogdan. ‘We moeten volhouden om het goede te blijven doen!’
