De goedlachse, 38-jarige Chance uit de Democratische Republiek Congo is getrouwd en heeft drie zonen. In 2015 raakte hij in gesprek met Bert van Stichting Barnabas, toen ze beiden in Oeganda waren. Ze praatten samen over de problemen in Congo, en hielden daarna contact. Stap voor stap werd het contact uitgebouwd, en inmiddels is Chance een vaste lokale partner van stichting Barnabas in Oost-Congo.
Congo is een gigantisch groot land met rijke bodemschatten. Ondanks de rijkdom aan grondstoffen is het paradoxaal genoeg één van de armste landen van de wereld. De strijd om deze grondstoffen leidt tot veel geweld, machtsmisbruik en uitbuiting. Met name in de mineraalrijke provincie Kivu woeden er gewapende conflicten. Ruim 6 miljoen mensen zijn binnen hun eigen landsgrenzen op de vlucht. Het is één van de grootste humanitaire crisissen ter wereld.
Lopen om in veiligheid te komen
Chance woont te midden van dit geweld. Vluchtelingen zoeken hun toevlucht in veilige gebieden. De meeste vluchtelingen zijn vrouwen en kinderen die noodgedwongen op de vlucht zijn geslagen. “Vaak wordt hun huis in brand gestoken en gaan ze te voet naar een veiliger gebied. Ze leggen afstanden af variërend tussen de 150 en 300 kilometer,” legt Chance uit. Chance identificeert wie deze vluchtelingen zijn en wat hun nood is.
Op zaterdag 5 september doet Sieneke mee aan een backyard ultra: zo lang mogelijk, zo veel mogelijk rondjes hardlopen. Haar doel is om in 24 uur, 100 mijl (160km) af te leggen. Met deze backyard ultra haalt ze geld op voor Stichting Barnabas en komt ze letterlijk in beweging voor gevluchte vrouwen in Congo. Voor elke kilometer die ze rent, wil ze een voedselpakket weggeven.
Faridji Mwandumba Marceline
Eén van deze vrouwen is Marceline, een gevluchte weduwe met 11 kinderen. Ze verloor haar man tijdens de oorlog en probeert nu, zo goed en kwaad als het kan, de eindjes aan elkaar te knopen.
Als dagloner probeert ze werk te vinden bij een boer, wat haar 2 dollar per dag oplevert. Helaas lukt dit niet altijd. Geen werk betekent voor hen geen eten op tafel. Via Barnabas bood Chance haar een voedselpakket aan, waar haar gezin een langere tijd van kon eten. Voor Marceline, die anders niet meer eten in huis heeft dan voor een dag, was dit een geweldig geschenk!
Eigen eten verbouwen
Elk kwartaal deelt Chance voedselpakketten uit, maar zijn hulp reikt verder. Als landbouwkundige traint Chance mensen om hun eigen voedsel te verbouwen. Hij begeleidt de weduwen, ook wel ‘mama’s’ genoemd, en zorgt voor de nodige kennisoverdracht. Barnabas helpt door zaden en tuingereedschap te geven of een stuk landbouwgrond te huren. De onvermoeibare Chance is voor velen in zijn land een rots in de branding!
